گوش کن. صدای یک شعر رو میشنوی صداش از گذشته انگلیس به گوش میرسه
مثل یک شعله فراتر از زبان زندگان
بیش از هزار سال قدمت داره و با این وجود
هنوز با ما صحبت میکنه
اسمش "بیوولف" هست
در جستجوی بیوولف مترجم: کمال عچرش
من به جستجوی ریشه های این شعر بزرگ میرم
و شکوه وحشیانه دنیایی که به تصویر میکشه
تخیل نبوده این بهمون نشون میده که چه واقعیت نابی بوده
دنیاییه که بین کافرها و مسیحی ها گیر کرده
مکانی که هیولاها در آن ساکن هستند
اگه توی چشمای نعلبکی مانند قرمزش نگاه میکردی میمردی
داستان یک قهرمان
بیوولف که در ماجراجویی اسرار آمیزش
با یک هیولا روبرو میشه اژدها با خشم وارد شد
آتش مرگ تف میکرد
یک برنده جایزه نوبل وسوسه زبانش شده
این که یاد وزن کلمات بیفتی فوق العادست
برای اولین بار در تلویزیون ما اجازه داریم
متن اصلی نایاب رو بررسی کنیم
بیوولف و شعر آنگلوساکسون
ریشه درخت بزرگ زبان و ادبیات انگلیسی اند
که در سراسر سیاره رشد کرده
از نظر من بزرگترین هدیه ملت ما به دنیاست
بیوولف کار آنگلوساکسون هاست
قبایل آلمانی که در قرن پنجم
به سواحل ما اومدن
پس جستجوی ماجراجویانه من برای بیوولف
از ساحل شرقی انگلستان شروع میشه
جایی که این قبایل برای اولین بار در زمان دوران تاریک اونجا سکونت گزیدند
آنگلوساکسون ها
مهاجران کافر و فقیری بودند
که در زمان سقوط امپراطوری رم
به بریتانیا اومدند یه مهاجرت اقتصادی
به دنبال زندگی جدید و زمین جدید بودند
و از این آبها گذشتند
اونها در اقلیت بودند
تاثیر کمی روی دی ان ای مون گذاشتن دی ان ای ما
به عنوان بریتانیایی خیلی قدیمی تره
اما تاثیر ژرفی روی
جامعه ما و فرهنگ ما و خصوصا زبان ما
و بنابراین روی فکر ما گذاشتند
چرا که زبان فکره
انگلیسی ای که ما امروز صحبت میکنیم از زبان اونها حاصل شده
پر تکرار ترین کلمات ما
متعلق به اونهاست
سبز، قرمز، دست، بدن کلماتی که مفهوم های کلیدی رو بیان میکنند
مادر، پدر، دوست
عشق، نفرت، بخشش، زندگی، مرگ، خدا
کلمات اصلی که بیانگر اعتقادمون هستند
بیانگر احساساتمون و ارتباطات انسانیمون
اگرچه بیوولف
قدیمی ترین کار بزرگ ادبیات انگلیسیه
اما در بریتانیا اتفاق نمیوفته
در دانمارک اتفاق میوفته و یه مقدارش هم در سوئد
و از اون لحاظ یه داستان پسا مهاجرتیه
به ایرلندی‌ ها یا ایتالیایی هایی فکر کنید
که در آمریکا هستند
و به عشقی که با اون
به خاطرات خونه های اروپاییشون متصل شدند
آنگلوساکسون ها هم همینطور بودند
برای قرن ها به اساطیرشون چسبیده بودند
برای مثال شعر معروف قرن دهم
نبرد برونانبو
اونها در بریتانیا به دنبال زمین میگشتند
قسمتی از جذابیت شعر
برای آنگلوساکسون ها در قدرت داستان های
آبا و اجدادیشون بود و با اینکه ما قرن ها
از خوانندگان اصلی شعر فاصله داریم
اما شعری مثل بیوولف همچنان
میتونه وسوسه انگیز باشه مثل خیلی از ماجراجوییهای هالیوودی
بیوولف داستان ماجراجویی یک قهرمانه
قهرمانی که با هیولاها میجنگه
مردمش رو نجات میده و خودش رو پیدا میکنه
بهترین راه برای تجربه بیوولف
اینه که به طور زنده تماشا کنیمش
من به "کنت" اومدم تا اجراش رو
در یک تالار بازسازی شده از زمان
آنگلوساکسون ها ببینم
توسط یک جامعه کوچک
در اینجا ساخته شده
کسایی که محو آنگلوساکسون ها
و دنیاشون بودن
فوق العادست
مگه نه؟
لانی اینو نگاه کن
چه چیزی راجع به زمان آنگلوساکسون ها اینقدر جذابیت داره؟
وقتی اینجور چیزا رو بت میدن بپوشی
چرا نباید خوشت بیاد
فوق العادست امروز گروه به اینجا اومدن تا
یه نمایش از بیوولف رو ببینن
توسط بازیگر "جولیان گلاور" در طی 30 سال گذشته
بین نقشهاش در "جنگ ستارگان"
و "هری پاتر" اون در حال اجرای یک نمایش تکنفره
از این شعر بوده برای اینکه در نقشش فرو بره
تماشاگران دارن یه مجلس شام ساکسونی ترتیب میبینن
شعر با بیوولف شروع نمیشه
بلکه با یک فلش بک به یک قهرمان اساطیری دیگه آغاز میشه
"شیلد شیفینگ" یه پسر جادویی
صبر کن به اینجا گوش کن
ما بلا از موفقیت پادشاه دانمارک
شنیده بودیم
مگر "شیلد شیفینگ" نبود که در کودکی پیدا شد
لباس هم به تن نداشت ولی با این حال زنده موند
و رشد کرد قدرتمند شد
اون شاه خوبی بود
شاه خوبی بودن
یکی از موضوعات کلیدی شعره
یکی از نوادگان شیلد پادشاه دانمارک
"هراتگار" یک تالار بزرگ طلایی میسازه
به اسم "هرات" اما در تاریکی بیرون
یک موجود شیطانی میپلکه گرندل
نام هیولا این بود ترسناک، بدنام
در هرات اشراف زاده ها رو دید
که بعد از شام مست کرده بودند و خوابیده بودند
مملو از خشم حمله کرد
این موجو شیطانی حریص و ترسناک
سی مبارز رو گرفت
و به سمت خونش برگشت
وقتی که روز اومد و روشنایی سپیده دم به داخل تابید
خشم گرندل برای همه قابل تماشا بود
برای مخطبان آنگلوساکسون خشم گرندل
فقط یک حرکت وحشت آمیز نبود
با حمله به تالار اصلی
اون داشت به جامعه به عنوان یه گروه حمله میکرد
چرا که اینجا رسم و رسوماتی وجود داشتند
که جامعه رو به هم پیوند میداد
پس تالار نه تنها مرکز نظم اجتماعیه
بلکه مرکز نظم اخلاقیه و زمانی که هیولا
در شب وارد میشه و شروع به تکه پاره کردن
وفاداران شاه میکنه
وقت اومدن قهرمانه بیوولف
اون قوی ترین بود
قوی تر از هر مردی که تا اون زمان پا به زمین گذاشته بود
توسط یونانی ها تعلیم داده شده بود و شجاع دل بود
از بین افرادش بهترین ها رو جمع کرد
چهارده قهرمان دریادیده
بیوولف اونها رو به ساحل آورد
در این قسمت بیوولف یک مرد جوانه
اون وطن خودش رو سوئد رو ترک میکنه
و با گروهش به سمت دانمارک میاد ماموریتشون اینه که
با جسارت برن و تالار هارتگار رو از متجاوز شیطانی
نجات بدن
در زمان های نه چندان دور
داستان ها به شکل شفاهی نقل میشدن پس چطور این شعر
از بیش از هزار سال پیش دست به دست
به ما رسیده؟ و چطور شد
که به یک اثر ادبی کلاسیک تبدیل شد
برای اینکه جواب سوالم رو بگیرم در کتابخانه "بریتیش"
قرار ملاقاتی دارم
شعر در قالب یک کتاب نجات پیدا کرده
معمولا در گنجینه کتابخونه پیدا میشه
یا در صندوقچه امنیتی
که عمیقا زیر زمین دفن شده
به اعتقاد برخی باارزش ترین یادگاری ادبی ملت ماست
داستان بیوولف به اواخر قرن پنجم برمیگرده
توسط آوازخوان ها
بازسازی و بازخوانی شد
در مقطعی از زمان به عنوان متن نوشته شد
و بالاخره به شکلی رسید که ما امروز داریمش
این برای من خیلی هیجان انگیزه
من برای اولین بار متون آنگلو ساکسون رو
زمانی که دانشجو بودم در کتابخانه قدیمی بریتیش
بررسی کردم
من هیچوقت روی متن بیوولف کار نکردم
چرا که اجازش رو نداشتیم
خیلی ظریف و حساس بود و قبلا هم ازش فیلم گرفته نشده
پس خیلی هیجان انگیزه
متن بیوولف یکی از
چندین کتاب قرون وسطایی در کتابخانه خصوصی بود
کالکشن کتان
که در قرن 18 در آتش سوزی آسیب زیادی دید
فوق العادست نگاه کنید
چیزی که سریعا به چشم میاد
یادگار آتش سوزی سال 1731 هست
مگه نه؟
این متن در سال 1731 در خانه آشبرنام
در لندن قرار داشت
بیشتر از 500 متن آسیب دیدند
یه مقداریشون متاسفانه به کلی از بین رفتند
بهمون گزارش داده بودند که
دست نوشته ها مثل پروانه
در باد پرواز میکردند
یادمه سالها پیش که دانشجو بودم
روی یکی از اینها کار میکردم
و اونهایی که خیلی بد سوخته بودند
مثل چی توی دست خرد میشدند
فوق العاده حساسن
در قرن 19
آسیبی که متن بیوولف دیده بود ترمیم شد
شکل اصلیش نگه داشته شد
به عنوان یه مجموعه داستان
نوشته شده توسط دو نفر از کپی کنندگان آگلوساکسون
منظورم اینه که این مجموعه کلی چیزای دیگه هم داره
اینجا یدونه عکس هیولا بود
این بالا یه مرد بی سر با صورت و سینه اش
دو تا اژدهای 45 متری داریم
و دو تا شتر
من بهشون میگم شترهای کمدی
اما در اصل قراره نمایانگر فیل باشند
چیزی که جالبه اینه که
میتونی ارتباط این اژدهایان و هیولاها رو
با بیوولف ببینی
دقیقا
کپی کننده همون کپی کننده 4 شعر بیوولفه
پس با اینکه این متن
ارتباط خاصی با شعر نداره
اما اینو نشون میده که
کپی کننده ها شخصا به هیولا علاقه داشتند
آدم رو کمی به فکر وا میداره
که داستان موجودی مثل گرندال
باید یه جایی در این مطالب متنوع
درباره هیولاها داشته باشه
بذارید با شروع متن بیوولف شروع کنیم
اینجاست کلمات آغازین
گوش کن گوش کن
این شروع داستانه
اینجا اون خشیه که بیوولف
و 14 همراهش شب رو
سالن هراتگار میگذرونن
چرا که میدونن گرندل برمیگرده
از بین سایه های شب
موجود قدم زنان نزدیک شد
مبارزان خواب بودند همشون. به جز یک نفر. و این مرد
در طول نگهبانیش پلک روی پلک نگذاشت
اون صبر کرد عرق کرده بود و از خشمی که از دشمنش داشت
عرق کرده بود گرندل وارد شد
در بین تاریکی حرکت کرد
سالن با طلا طراحی شده بود
در به وسیله دستش باز شد
خشم زبانه زد
درهای سالن رو خرد کرد
با خشم جلو می اومد
در چشمش نوری شبیه آتش روشن شد
در سالن چشمش
به دلاوران جوان افتاد
و درون قلبش شادی زبانه زد
با قدم اولش
دستای حریصش رو به روی
یک سرباز خواب آلود گذاشت وحشیانه نصفش کرد
استخوان ها شکسته میشدن
خونی که فواره میزد رو خورد
و چیزی نگذشته بود که این بلا رو سر بقیه هم آورد
بعدش جلوتر اومد تا قهرمانمون،بیوولف رو بگیره
خم شد که بگیرتش
اما بیوولف سریعتر بود
رفت روی دستش
و دستش رو محکم گرفت
با نفسشون که به هم میخورد تنفر از همدیگه رو حس میکردن
دست غول پاره شد
عضله های شونش از هم میپاشید
استخوان ها درمیومدن
دست شیطان کنده شده بود
و گرندل که تا حد مرگ زخمی شده بود
به لونش برگشت
جایی که میدونست قراره محل مرگش بشه
بیوولف هرات رو پاکسازی کرده بود همه رو از مرگ نجات داد
این یه علامتی برای همه بود
قهرمان دست اون موجود رو برداشت
و چسبوندش زیر سقف هال
به این شکل اولین قسمت شعر به پایان میرسه
برای ما، روایت بیوولف
کاملا آشناست
اما در گوشه و کنار متن
هنوز یه راز وجود داره ما نمیدونی کی و کجا
شعر برای اولین بار سروده و اجرا شد
و نمیدونیم کی داستانی که
به شکل شفاهی دست به دست میشد
به شکل کتبی الانش رسید
اما درون شعر سرنخ هایی برای یافتن منشا اش هست
پس برای اینکه بفهمیم شعر اصلی
و شاعرش از کجا اومدن
اول باید برم به
یکی از اولین پادشاهی های آنگلوساکسون
در شرق آنگلیا اینجا شهر وودبریج است
کنار رودی در عمق سافک
مثل بقیه جاهای این دور و بر
ریشه در هزاران سال پیش و زمان آنگلوساکسون داره
دور تا دورمون نشانه هایی از گذشته آنگلوساکسون دیده میشه
پایین رودخونه کینستون هست تونل کشاورزی پادشاهان شرقی
و بالای رودخانه به اسم
فورد گرگ یا گرگ شناخته میشه
یکی از شاه هاشون در قرن شش
و در سمت دیگه ساحل
بزرگترین اکتشافات باستان شناسی
که در جزایر یریتیش به وجود اومدن دیده میشه
متخصص بیوولف دکتر سم نیوتن مثل من
مجذوب داستان ساتون هو شده
مکانی با افسانه های قدیمی در قبرهای اشرافیشون
و طلاهای مخفی شدشون
داستانهای زیادی در مورد گنج های دفن شده وجود داره
بدون شک مردم همه جور
گنجی رو که اونجا مدفون باشه تصور میکردند
اما در این مورد بخصوص
گفته میشه دکتر جان دی، طالع بین الیزابت اول
اومد و شروع کرد به کندن
و بعد اون خانوم بزرگی که در دهه 1930 صاحب این زمین بود ادیت پتی
بانویی بود که به افسانه ها علاقه داشت
و میدونیم که اونم در این عملیات نقش داشت
و بنا بر تمام اینها
اون قانع شد که توی زمینهاش
طلا وجود داره و ختم شد به اتفاقی
که ما الان داریم در موردش صحبت میکنیم
دقیقا رویاها به حقیقت میپیوندند
رویای ادیت پتی
در تپه های اسرار آمیزی اتفاق افتاد که ساتون هو شناخته میشه
هو به معنی پرتگاه در آنگلوساکسون
در سال 1938 از یه باستان شناس محلی
بازیل براون درخواست کرد که تحقیق کنه
وقتی اومدم خانوم بردلی رو ملاقات کردم
و رفتم سمت تپه و گفتم
میخواید کدومشون حفاری بشه
و اون گفت که این یکی در می 1939
براون شروع به حفاری کرد
با کمک شکاربان های محلی و باغبان خانوم پتی
از حفره ای که در سمت شرقی تپه کنده بودند
خرابه هایی از کشتی پیدا کردند
که هنوز سر جاشون بودن
کمی بعد، روح یک کشتی بزرگ رو پیدا کردند
همراه با باری دست نخورده
اونها خرابه های یک کشتی آنگلوساکسون رو پیدا کرده بودند
و مکانش دقیقا زیر همون نقطه ای بود
که خانوم پتی به براون گفته بود بکنه
ببین اونجا میتونی ببینیش
علامتی که گذاشتن تا جای دماغه کشتی رو مشخص کنند
و عقبه کشتی هم درست همونجا
پس کشتی به این اندازه بوده؟
دقیقا. چیزی حدود 27 متر
حتی نست به کشتی های امروزی
بازم خیلی بزرگ بوده
آره، آره این کشتی زیبا چه راهی برای نابود شدن انتخاب کرده
و البته همراه با مرگش
باعث شده یه ماجراجویی جدید به وجود بیاد
خیلی براشون اهمیت داشته
اینکه باعث شده همچین کشتی ای رو بیارن تا اینجا
کشتی که حداقل 6 تن وزنش بوده
و البته اینجا همون جاییه که
بیوولف وارد میشه
چون شروع شعر همراه با
یک مراسم تشییع
در یک کشتی اشرافیه
یک کشتی با یک گردنه گرد
به سمت هیون هرکت کرد
تپه ای از جواهرات از کشور های دور
روی کشتی حمل میشد
و گفته میشه هیچ کشتی ای به اون اندازه
با سلاح تجهیز نشده بود
وسایل جنگ شمشیر و زره
بالای کشتی یه نماد طلایی گذاشتند
و به دریا بخشیدنش
برای خودش
و دور و برش پر از گنج های قدیمی
بله
و این در شعر هم هست درسته؟
گنج های پادشاهی
هیچ رد پایی از جنازه پادشاه
پیدا نشد اما گنج های شگفت انگیزی
که در کنارش دفن شده بود حسی رو ایجاد کرد
تقریبا تاریخ انگلیس رو بازنویسی کرد
بله. چرا که بخش گمشده ای از تاریخ انگلیس رو باز کرد
مثل دوران طلایی
اما تاثیر فوق العاده ای هم
روی بررسی بیوولف گذاشت تخیل نیست
این بهمون نشون میده چه واقعیت نابی بوده
بله. منظورم اینه که
شاعر این وسایل جادویی رو توصیف میکنه
احتمالا با یه قدرت جادویی در ارتباط بودن
هدیه بین پادشاهان و جنگجویان قهرمانشون
و آدم فکر میکنه همش داستان سرایی شاعره
اما الان میبینیم که اینجا پیدا شدند
شگفت انگیز ترین کشف
یک کلاه خود مربوط به مراسم های خاص بود
وقتی این قطعه بازسازی شد
ارتباط بیشتری با شعر بیوولف رو
آشکار کرد
به این صورت فوق العاده نگاه کن مایکل عالیه
این گرازها رو اینجا میبینی. آره یه کلاه خود با نقش گراز
دقیقا همونجایی هستن که توی بیوولف توصیف شده
کلاه خود به شکل گراز تابید
جون چندین جنگجو رو نجات داد
به شکل دیگه
یه تزئینات بی جان برای اونها
یه موجود محافظ جانداره
مثل اینکه هیچ کلاه خودی که نقش گراز نداشه باش
برات امنیت نمی آورده
خیلی خوب سم سوال 64 هزار دلاری. متعلق به کیه؟
سوال خوبیه با مدارکی که تا الان موجوده
نتیجه قطعی اینه که
مال یه شاه به اسم ردوالد بوده نه فقط شاه آنگلیای شرقی
بلکه یکی از اولین ارباب های بریتانیا
و وقتی به شجره نامه
ردوالد و و بقیه شاه های آنگلیای شرقی نگاه میکنیم
سرنخ بعدی رو پیدا میکنیم
که ممکنه شعر بیوولف رو به این قسمت از انگلستان ربط بده
اسم خاندان پادشاهی آنگلیای شرقی وافینگ ها بوده
که از اسم قهرمان خانوادگیشون گرفته شده
وافه وافه یعنی گرگ کوچک
وافینگ یعنی گرگ های کوچک
و صد البته گرگ های کوچک خیلی از دنیای بیوولف بزرگترن
چیزی که میفهمیم اینه که
ملکه دانمارک ولتا
از خاندان آنگلیای شرقی بوده
و اسم یکی از بچه هاش، راتمند
در شجره نامه خاندان انگلیای شرقی
به چشم میخوره
و به عنوان یه اسم اشرافی در هیچ منبع دیگه ای پیدا نمیشه
عجب پس میتونیم نتیجه گیری کنیم که
نویسنده بیوولف کاملا با شجره نامه
خاندان آنگلیای شرقی آشنایی داشته
آره خیلی فوق العادست مگه نه؟
نتیجه گیری قطعی همینه
شاید به این معنی باشه
که قسمتی از بیوولف
در اینجا، آنگلیای شرقی نوشته شده
و اگه این درست باشه دقیقا کجا؟ کاملا درسته
ما داریم از این محله میگذریم و میرسیم به
به سمت رندلشام ملک شناخته شده
خاندان اشرافی آنگلیای شرقی
شهر پادشاهی
زمین پادشاه
من فکر مینکم این ارتباطاتی که سم پیدا کرده
قانع کننده و هیجان انگیزند اینجا در سافک
حس میکنی که میتونی
دنیای شاعر بیوولف رو لمس کنی
قسمت کناری کلیسای قدیمی
سنت گرگوری در رندلشام
احتمالا همون جای تجمعات سلطنتی بوده
که پادشاهان آنگلیای شرقی
شعرهای شعرای دربار رو میشنیدن
وقتی که ما داریم در مورد یه اقامت سلطنتی
در قرن هفتم صحبت میکنیم
پس یعنی تمام کارکنان هم اینجا بودن درسته؟
یعنی زرگرها
یا شاید حتی اون کسایی که توی ساتن هو
اون جواهرات رو ساخته بودند
و مهم تر از همه تالار عظیم طلایی
محل جمع شدن دور هم
مهمانان اشرافی
چیزی که از کملوت چیزی کم نداشته باشه
و شاعر پادشاه و جنگجوها رو سرگرم میکنه
کاملا درسته
هیچ جشنی بدون داستان گفتن شاعر تموم نمیشه
و میتونیم تصور کنیم که این اتفاقات
دقیقا همین جایی که هستیم افتاده
دقیقا تمام نشانه ها اینجان
به ذهنش رسید که
دستور ساخت یه سالن بزرگ رو بده
خونه ای بزرگتر از اونکه هر انسان زمینی ای
دربارش شنیده باشه و هدایایی که
خدایان بهش داده بودن روی میز میذاشت
و با جوونها و پیرها تقسیم میکرد
موسیقی با چنگ نواخته میشد
و داستان سراییده میشد
اینکه شاعر احتمالا اصالت آنگلیای شرقی داشته
نه تنها در گنج های ساتن هو
و شجره نامه پادشاهان پیدا میشه
بلکه در منظره خود مکان هم پیدا میشه
مرداب هایی که در شعر توصیف میشن رو
میشه همچنان اینجا در سافک پیدا کرد
در یه صبح خیلی سرد
به راحتی میتونید آچر ها رو تصور کنید
که از مه بیرون میان اما یه گره هست
از قرن هفتم پادشاهان اینجا مسیحی بودند
و در اون روزها مرداب ها
جایگاه جنگ های معنوی بودند
از اینجا به بعد
دعاگویان به جنگ با شیاطین میرفت
همونطور که قهرمان کافرها، بیوولف
به جنگ رفت تا پادشاهی هراتگار رو
از دست ساکنین اهریمنی مرداب ها مثل گرندل نجات بده
مبلغ و قهرمان سلاح های متفاوتی داشتند
هر دو در یک جا زندگی میکنند
فراموش نکنید که انگلیس آنگلو ساکسونی
یعنی انگلیس زمان بیوولف سرزمین وحشی و کم جمعیتی بود
هیچ شهری وجود نداشت
جنگل ها پر از گرگ بودند
و مزارع و زیست گاه ها جدا بودند
یک صومعه تنها که اون بالا هست
مرکز کوچک زندگی انسانی بوده
در بین یک طبیعت وسیع و رام نشده
دنیای ذهنی اونها توسط هیولاها محاصره شده بود
و چیزهای عجیب و غریب براشون قابل درک بود
و مدام این تهدید وجود داشت
که این عجایب به واقعیت پا بذارند
و در داستان بیوولف بعد از کشتن گرندل
شکل جدیدی از شیطان
از عمیق ترین نقطه آب فوران میکنه
شاید خطرش بیشتر هم بود چرا که ماده بود
مادر گرندل
مادر گرندل حالا قصد اینو داشت که
با قلبی سیاه و حرص فراوان
بخاطر پسرش ملاقاتی سخت داشته باشه
روی هرات فرود اومد
و در رو باز کرد وقتی مادر گرندل
راهش رو از بین اون مردها باز کرد
یه مرد رو به سرعت گرفت مردی که دوست خوب پادشاه بود، اشره
اونو به سمت خودش فشار داد
و به سمت بیرون رفت
بیوولف اونجا نبود هرات به خشم اومده بود
دست قطع شده گرندل توی دست مادرش بود
از بیوولف تا آدم فضایی ها مادر هیولا
همیشه جایگاه بزرگی در داستان های وحشتناک داره
مادر گرندل شاید ترسیده باشه
اما هنوز پیوند مادریش به فرزندش رو احساس میکنه
و برای شاعر این منبعی از احساسات متخیلانست
اون رو چیزی بیشتر از
یک هیولای وحشتناک میکنه
آینه ای به نادرستیهای انسانه
و شاعر این رابطه رو برای
مخاطبینش تقویت میکنه
با کمک گرفتن از انجیل برای خلق هیولاها
توی شعر گرندل از نوادگان قابیل شناخته میشه
قابیل پسر آدم در انجیل ه
کسی که عمل برادرکشی رو انجام داد
و به همین دلیل او و نوادگانش
تا ابد مورد نفرین واقع شدند
تبعید شده، محکوم به در به دری
محکوم به جنگ ابدی با انسانیت و خوبی
و در شعر
گرندل با نام دشمن قدیمی نام برده میشه
یا حتی یک اسم بهتر
نیازه به ترجمه نداره مگه نه؟
روح پلید انسانیت اون ایده ها و تصویر ها
این ایده ها و تصویر ها این همه راه رو رفتن تا به شکسپیر
و معاصرانش رسیدند
هنوزم میتونی رد پاشونو بگیری
اینجا در آنگلیای شرقی
هنوز هم به مرداب ها
اسم گرندل رو میدن بهشون میگن گریندل
و این ایده گرندل اهریمنی
به عنوان دشمن مسیحیت
چیزیه که اینجا به چشم میخوره
من به کلیسای قرون وسطایی بلیثبورگ اومدم
تا با یک متخصص محلی فولکلور دیدار کنم
پیتر جنینگز
کاتدرال مارش ها
هیچ وقت بیشتر از صد خانه در بلایتبرگ نبود
ولی این مکان فوق العاده بزرگ بود
البته یک صومعه وجود داشت توی قرن هفتم
زمان بیوولف؟ بله بله
حالا داستان اینجا چی هست؟
افسانه ش اینجوریه که
چهارم آگوست 1577
رعد و طوفان شدید شد
البته طوفان و رعد زمانی اتفاق می افته که
ووتان و ارتشش میان پایین
همراه سگ شیطانیش شوک سیاه
شوک؟ این یه کلمه باستانیه انگلوساکسونیه نه؟
البته، البته. از شوکا گرفته میشه
پس یه سگ شیطانیه
سیاه و پشمالو با چشمای نعلبکی مانند آتشین
دقیقا مثل گرندل با اون چشمای غم انگیزش
از صدای آواز و این چیزای مسیحیت خوشش نمیاد
مثل شیاطین توی مرداب ها
دقیقا. و شوک سیاه میاد پایین
و یه مرد و یه پسر بچه میان سر راهش
و میمیرن چون این باور وجود داره که
اگه به اون چشمای آتشین نعلبکی مانندش نگاه کنی
میمیری
یا همون موقع یا توی سال پیش رو
مردم از مسیرش خارج میشن
میشن و اون هنوز با سرعت داره میاد
این یکی رو دیگه باید نشونت بدم حتمن باهاش حال میکنی
شوک سیاه از این در میاد داخل
در شمالی
در شمالی، تا اونجایی که داستانهای فولکلور
کمکمون می کنن، مال شیطان کلیساست
اینجا جای پنجه هاش هست
اینا خیلی وقته اینجان
مجلس توریست های انگل شمالی
زمان تودور ها گیر افتادن با این عالیه
حالا دیگه باور کردن و نکردنش با خودت
در زمان تودور ها، شیاطینی مثل شوک سیاه
کم کم از فولکلور پاک میشدند
اما انگلوساکسونها
به وجود نیرو های فراطبیعی
که فقط با جادویی
مثل صلیب یک جن گیر قدیس یا با شمشیر یک قهرمان از بین میرفتند اعتقاد داشتند
در شعر پیش رو، وقتی بیوولف
مادر گرندل را فرا می خواند
شمشیری جادویی کمکش میکند
روی دیوار پر از سلاح
شمشیری بزرگ و قدیمی دید
این شمشیر انقدر بزرگ بود
که هیچ کس دیگری جز بیوولف نمیتوانست آنرا در نبرد به کار بگیرد
حالا با خشمی که داشت شمشیر رو از دسته ش گرفت
و بی توجه به زندگی اش شمشیر رو پایین آورد
و در ستون فقرات فرویش کرد
شمشیر خونی شده بود
و از پایان کار راضی
انگلوساکسونها معتقد بودند که
شمشیر های مثل شمشیر بیوولف دارای قدرت فراطبیعی بودند
و حتی پروسه ساختنشان
حتما جادوگری بوده
هکتیک کول یکی از معدود آدمهاییست
که امروزه از ساخت شمشیر مثل انگلوساکسونها سر در میاورند
واقعا یه کار جادوییه
حالا معلوم میشه چرا اجتماعات باستانی به جادوگر بودن آهنگرا اعتقاد داشتن
البته برمیگرده به زمانی که با آهن کار میکردن
اونموقع آهن هدیه ای از طرف خدایان بود
چون معتقد بودند که آهن مستقیما از آسمان می آمد
منرز هم اونرو گرفت
و از زمین و آتش و باد و آب و تمام المان ها و استعداد خودش استفاده کرد
تا این وسایل جادویی رو بسازه
اونا از یک تکه بی شکل
که شبیه سنگ بود
محصول زیبا و کشنده ای ساختن
واقعا یک رازه
نیست؟ البته که رازه
در ساخت شمشیر
آهنگر اول چندین میله کوچک جداگانه میسازد
و بعد آنها را گره داده و به هم میچسباند
آنها را چکش کاری میکند
و این گره دادن بود
که به هر کدام از شمشیر های انگلوساکسونها شخصیت میداد
و در شمشیر چکش کاری شده
الگوهای پیچیده ای درست میکرد
عالیه نگاهش که میکنی
میتونی الگوش رو ببینی
اینا همون تکه های عجیب سمی هستن
عالیه عالی
دقیقا مثل موج هستن
همونطور که انگلوساکسونها میگن امواج شمشیر
واقعا وقتی به این الگو ها نگاه میکنی
انگار توی دنیای اونا نگاه میکنی
بعد، پسر هالف دین به بیوولف
برای پیروزی در نبرد
طلا و کلاه خود و شمشیر داد
که هم شیء گرانبهایی بود
و هم نشانه افتخار
دنیای این شعر
و قهرمانانش کافر بودند
ولی خود شاعرمسیحی بود
البته حتی شیاطین در اصطلاح کتاب مقدس
از خویشاوندان قابیل هستند
و این بحران فرهنگی بین مسیحیان و کافر ها
در قلب شعر مشخص است
اما این از بیوولف و خوانندگانش چه به ما نشان میدهد؟
برای رسیدن به جواب، به شمال شرقی سفر میکنم
به جایی که زمانی
مقر پادشاهی نورتامبریا بوده
در اوایل دوره انگلوساکسونها محیط دور نیوکاسل
مقر قدرت خردمندی
در انگلیس مسیحیت بود
این سفر برای من مثل زیارته
چرت هم نمیگم
هر وقت میرم شمال شرقی
از این راه کوچک میرم
که از روستای معدنی قدیمی
در جنوب تاین میگذره
چون در اوایل قرن هشت بود که
کاهن نورتامبریایی بید که ساندرلندی بود
کتاب مشهورش به اسم
تاریخ کلیسایی ملت انگلیس را نوشت
این یک متن مطمئن
از دوره انگلوساکسونهاست
و به نظر من
خیلی چیز ها رو هم از فضای بیوولف روشن میکنه
و اون رو در جارو نوشت
تصورش سخته
ولی این یکی از منظره های پر کاربرد در تاریخ بریتانیاس
این یک قسمت صومعه ای معمول انگلوساکسونی است
یه جورایی شبیه آیکن در سافک است
روی یه دماغه بین دو تا رود
ببینین رود تاین به دریای توی تاینموث میرزه
و دقیقا زیرمون
رود دان که الان به یک جریان صنعتی سیاه تبدیل شده
واقعا ناراحت کننده س
و پشت سرم
که ترمینال مخزن بنزینه
و پره از ماشینای نیسان اونموقع برکه عظیمی بود
آبشخور جارو از یک کلمه قدیمی انگلیسی میاد
که به معنی برطرف کردن تشنگی میباشد
الان که به آبشخور نگاه میکنی
ممکنه فکر کنی که منظزه بیدز کامل از بین رفته
اما بقایای صومعه ش هنوز وجود دارند
این یکی از مکان های اصلی انگلیسی بودن است
ایناهاش، این باقی مونده صومعه انگلوساکسونی جاروئه
که در سال 681 ساخته شده
اینجا جاییه که بیدز از هفت سالگی توش بوده
یه داستان خوبی هست
که میگه توی چهارده سالگیش خودش
و چند نفر دیگه
که بازمانده های طاعون بودند
هنوز سعی میکرند کارای کلیسا رو انجام بدن
و اینجا جاییست که اونموقع کتابش رو نوشت
ایده اصلی این روایت تغییر کیش است
آنطور که بیدز میگوید
تغییر کیش کافر های انگلیسی
خیلی سرراست بود پادشاهان بزرگ
نور الهی را دیده و تغییر کیش میدادند
همینطور زیردستان و مردمانشان
اما در واقعیت
تضاد بین مسیحیت و کفر ادامه داشت
و هیچ وقت پیروز نداشت
در نبرد های فرهنگی
و دینی قرن هشت
پرچی مکان مهمی بود
که بر سر آن میجنگیدند اینو ببینید
این نامه ای از یک کشیش نورتامبریانی است
که درمورد ضیافت های کاهنان در صومعه
و علاقه آنها به شعرهایی مثل بیوولف صحبت میکند
در صومعه ها کلام خدا باید خوانده شود
نه کلام کافر ها و اشعارشان
اینگل رو چه به مسیح؟
اینگل از قهرمانان بیوولف است
انگار که علیه بیوولف حرف میزند
حرف اصلی اینجاست
خانه مسیح باریک است
و نمیتواند هر دو، آثار بزرگان کلیسا
و اشعار شعرای کافر را در خود داشته باشد
همانطور که در تاریخ مشاهده میشود
سنت ها سرسخت هستند و یک شبه از بین نمیروند
در شعر قدیمی
صدای انگلیسی ها موضوع تازه ای پیدا کرد
ما به این گوشه دامفریشر در اسکاتلند
که در زمان انگلوساکسونها
مقر پادشاهی نورتامبریا بوده اومدیم
تا اثر جالبی از آن دوره را پیدا کنیم
توی این کلیساست
و داستانهای زیادی برای گفتن داره
در اواخر جنگهای دینی پروتستان ها
در دوره اصلاحات این مقبره در قرن هفده
با کفر ارتباط داده شد
و توسط مجاهدین پروتستان خراب شد
و تکه هایش را در چاهی انداختند
ولی بعد ها بازسازی شد
صلیب سنگی فوق العاده ای از زمان بیوولف است
ایناهاش همون صلیبست
عالی نیست؟
این یه صلیبه دعوت انگلوساکسونیه
وقتی ساخته شد تقریبا هجده فوت بود
و پر از رنگهای روشن، قرمز
بنفش و زرد و سفید
و هاله ها روی سر مسیح و قدیسانش
و روشون متون و تصویرهایی
از داستان مسیحی عالیه
این حضرت مریمه که مسیح رو پاشوره میکنه
و با موهاش خشکش میکنه
بیاین پشتش رو ببینیم
خیلی خوب بهش رسیده ن با اینکه خراب
و تکه تکه شده بود نه؟
اینو ببینین یه عکس فوق العاده از مسیح
که روی سر یه چیزایی مثل هیولا ایستاده
این تلمیحی به مزامیر داره
پیروزی بر شیاطین
با پا گذاشتن روی مارها و اژدهایان
و باسیلیسک ها و شیر ها
اینجا خارق العاده ترین
عنصر این مقبره رو میبینید
این که از گوشه اومده رو میبینید
اینا نوشته های مردم ژرمنیک باستانن
نقل قول از شعری هستند که بعد از بیوولف
بزرگترین اثر ادبیات آنگلوساکسونه
اسمش هست
"رویای صلیب"
و نشون میده که چطور مضامین کافران قدیمی در شعر
به اینجا کشیده شده تا تخیلات مسیحی ها رو غنی تر کنه
و حتی به تغییر دین کمک کنه
شاعر داستان یکی از رویاهاش رو تعریف میکنه
رویایی که در نیمه شب به سراغش میاد
و این ایده قدیمی رو به تصویر میکشه
که شمن های باستانی یا واسطه های معنوی
به ست خدا میرن تا دانش فرازمینی کسب کنند
و برای استفاده انسان ها
با خودشون بیارنش
ایده ای که هزاران سال از مسیحیت قدیمی تره
رویای شاعر از صلیب مسیحه
شاعر میگه: گوش کن
من بهترین رویاها رو میگم که در نیمه شب دیدم
وقته همه دنیا خواب بودند
در رویا یک درخت شگفت انگیز دیدم
تا آسمان بالا رفته بود
و در روشن ترین پرتوهای نور غرق شده بود
و سپس اون درخت که از همه زیباتر بود این کلمات رو گفت
خیلی وقت پیش بود هنوز یادم میاد
وقتی اومدن که قطعم کنن
روی لبه جنگل ایستاده بودم
دشمنای پرزور من رو بردند و روی یک تپه گذاشتند
سپس، قهرمان جوان، مسیح
پایدار و استوار خودش رو در مقابل چشم همگان برهنه کرد
تا بشریت رو نجات بده
و وقتی قهرمان رو به من بستند من لرزیدم
با میخ های تاریک من رو سوراخ کردند
در سوگ پادشاه
تمام مخلوقات گریستند
حالا مسیح قهرمان ژرمن ها شده
حتی وقتی که شکست خورده هم پیروزه
و درخت نقش یک سرباز وفادار رو به خودش میگیره
درخت میگه: میتونستم همشون رو بکشم
اما درخت بخاطر وفاداریش به پروردگار
باید وسیله مرگش بشه
با یکی کردن درخت زندگی کافرها
و صلیب مسیح
شاعر مسیحی چیزی کاملا انگلیسی خلق کرده
تا بتونه مردم رو با دین جدید
وقف بده
خب یه ابهام شگرف
در مرز های خداشناسی
بین کافر ها
و مسیحیان در (رویای صلیب) هست
مسیح رو داریم به عنوان رهبر
درختان سخنگو و جادوی بسیار زیاد
دقیقا مثل بیوولف
خدای مقدس رو داریم خالق دنیا
و گناهان فرزندان قابیل
و شاید این باعث بشه درک کنیم که
این شعر چطوری
برای خوانندگان و شنوندگان انگلوساکسون جواب میداد
گفته میشود که مسیحیت در بیوولف
فقط یک روکش است اما در نشان دادن واضح
گذشته کافر ها این شعر اجداد را محترم می شمرد
و اجازه وجود دنیای قدیم را
در دنیای جدید میداد
بالاخره برای آنها گذشته کافر ها
مثل آینده مسیحیت الهی بود
آوازخوان تعریف کرد که خیلی وقت پیش خداوند چطور زمین رو به وجود آورد
خداوند خورشید و ماه رو
به وجود آورد تا ساکنان زمین بتونن ببینن
زمین ها رو با شاخ و برگ تزئین کرد
و بعد به هر موجودی که تکون میخورد
زندگی بخشید و به دنیا آوردش
حالا رسیدیم به پرده آخر شعر
در طی چند خط شاعر پنجاه سال به جلو میره
بیوولف پادشاه مردمش شده قبیله گیتس ها
اما حالا اون پیرمردی بیش نیست
پنجاه زمستان رو فرمانروایی کرد در پاسداری از کشورش با تجربه شده بود
تا اینکه یک اژدهای نگهبان
تصمیم گرفت قدرتش رو در تاریکی شب به نمایش بذاره
اون از یک انبار طلا
در یک کاخ سنگی محافظت میکرد
هیچکس راه ورود به اونجا رو بلد نبود اما یک روز
یک برده که قرار بود شلاقش بزنن
در حال فرار وارد اون کاخ شد وقتی اژدها رو دید
از ترس وحشت کرده بود اما با این وجود
از اونجا یه فنجون طلا دزدید
به انبار طلاش تجاوز شده بود اژدهای خشمگین
پادشاهی بیوولف رو با خاک یکسان میکنه
حتی تالار اشرافی هم نابود میشه
و اژدها برمیگرده به لونش
و لانه ازدها
صحنه آخرین نبرد بیوولف ه
برای انگلوساکسون ها تصویر خیلی واضح و قابل باوری بود
که در یک سرزمین قدیمی احاطه شده توسط دژهای ماقبل تاریخی
و سنگ های دراز زندگی کنند
از نظر شعرا دایره های سنگی
کار غول ها بوده
کار شگفت انگیز دیوارهای سنگی و گورپشته های عصر سنگی باستان
محل دفن کافرها بود
مکان های که گنج های اجدادی
اونجا ذخیره شده بود و توسط اژدها محافظت میشد
این یکیشونه
هنوز به نام ویلند اهنگر شناخته میشه
ویلند آهنگر الهی آنگلوساکسون ها بود
مردی که برای خدایان شمشیرهای جادویی
و جوشن میساخت
و حتی در یک روز روشن
زیر آسمان ابری هنوز هم حس یک مکان اسرار آمیز رو داره
از نظر آنگلوساکسون ها
این سنگ های ایستاده حکم ورود
به دنیای زیرین رو داشتند و افسانه های محلی زیادی
در طی قرن های زیادی در مورد این سنگ دراز آکسفوردشر گفته شده
گفته میشد که
اگه کفشاتو به همراه یه پنی نقره بذاری اینجا
ویلند برات واکسشون میزنه
و این از همون جاهاییه که
مخاطبین آنگلوساکسون فکر میکردن که
مکان آخرین نبرد بیوولف بوده
اون مثل یه تفنگ باز پیر توی یه فیلم وسترنه
که باید با آخرین دشمن مرگبارش هم مواجه بشه
و البته که میدونه چه اتفاقی براش میفته
چون همانطور که شاعر میگه
اگرچه سرنوشتش نامشخص ولی قطعیه
پادشاه جنگ سالار روی پرتگاه نشست
و به دوستان نزدیکش حرف های امیدوارانه میزد
اما درونش اندوهناک بود
مشتاق مرگ بود
میدونست که سرنوشت منتظره تا روحش رو به دست بیاره
سرنوشتش پرسه زنان بهش نزدیک میشد
سرنوشتی نامشخص اما قطعی
من فکر میکنم کلید فهم بیوولف
همین قسمت متفکرانه تقدیرگرایانست
در سال 1999 ترجمه جدیدی منتشر شد
که بیش از هر ترجمه قبل از خودش به این موضوع توجه داشت
در کمال شگفتی، بیوولف
به صدر پرفروش ها راه یافت و برنده کتاب سال شد
تخیل نسل جدیدی از خوانندگان
رو تسخیر کرد
و توسط شاعر برنده جایزه نوبل شیموس هینی نوشته شده
از نظر هینی، حتی اژدها هم
باید طبق سرنوشتش عمل کنه
جوری که اژدها توصیف میشه شبیه اینه که
مملو از انرژی مواجه
همونطور که توی آنگلوساکسون میگن اون یه کرمه
به اژدها حمله شده
تحریک شده و حالا باید مثل هر اژدهای دیگه ای
غریضش رو دنبال کنه
پس اون به هیچ وجه یه موجود بد سرشت نیست
که داره میاد تا به بیوولف آسیب بزنه
هر دوشون توی تار گیر کردن
هر دوشون دارن با سرنوشتشون روبرو میشن
از خیلی از لحاظ شعر در مورد آزمون هاست
بیوولف سه بار مورد آزمون قرار میگیره
و دو بار اول قهرمانمون موفق میشه
اما احساس میکنم که سومیش
یه جور آزمون معنوی باشه
به شکل دیگه ای
و این چیزی در وجود خواننده رو فرامیخونه
این احساس که در زندگی همیشه باید
با بهترین احتمال ها زندگی کنی نباید نا امید بشی
و در آخر بیوولف کاملا میدونه که عاقبتش چیه
و با این دانش به سمت پایان میره
حالا بیوولف پیر وارد لانه اژدها میشه
همراهش ویگلاف هست
جنجگوی جوان و شجاعی که جرات داشته در کنار پادشاهش بایسته
اژدها با خشم اومد
به سمت پادشاهمون حمله ور شد و آتیش از دهانش خارج میشد
گردنش رو بین دندون هاش گرفته بود
ویگلاف به زیرش ضربه زد
و ضربش هم به هدف خورد
در نتیجه آتیش ضعیف شد
سپس بیوولف که داشت بهبود پیدا میکرد
چاقوش رو درآورد به محکمی آوردش پایین
اژدها رو به دو نیم کرد
و پادشاه آخرین پیروزیش در دنیا رو دید
زخمش سوخته بود
و باد کرده بود رگش در سینش داشت میجوشید
در حال فکر کردن دور شد روی یه برآمدگی نشست
ویگلاف آب آورد و ارباب خوبش رو شست
در خون نبرد حمام میکرد و کلاه خودش رو باز کرد
کیتس در مورد طلوع و غروب یک شعر صحبت میکنه
و من فکر میکنم که این مولفه ها
در بیوولف به زیبایی به تصویر کشیده میشند هر چی شعر بیشتر به جلو پیش میره
شخصیت اصلی، بیوولف پیشرفت میکنه
به شکل یک مرد جوان وارد میشه یه جنگجوی شجاع
که برای کسب افتخار میاد
و هر چی که پیش میره به چیز دیگه ای میرسیم که کیتس گفت
و هوشمندی بیوولف
به وسیله دردهای دنیوی صورت میگیره
و چیز دیگه ای که من فکر میکنم
در شعر اتفاق میوفته
یک دگرگونی زیباست
از شجاعت جوانی
تا درایت پیری
یه جور افسردگی آنگلوساکسونی وارد وجودش میشه
حس تراژدی اروپایی
و این چیزیه که خیلی در مورد شعر دوست داشتم
تقریبا به آخر قصه رسیدیم
اما قبل از اون یه سوال نهایی هست
در پایان قرن 10
در کجا شعر به شکل نوشتاری دراومده؟
اگه یادتون باشه
شعر در ابتدا به لهجه
آنگلیایی ساخته شده بود
اما به شکلی که ما امروز در اون دست نوشته داریمش
توسط یک خطاط در ساکسون غربی
بازنویسی نهایی شده
و این اتفاق در کجا میتونه افتاده باشه
سر نخ ها در شعر بیوولف نیستن
اما در قسمت هایی از اون دست نوشته در لندن هستند
کتاب هیولاها
نامه اسکندر به ارسطو و داستان های شگفت آور
درباره مورچه گیر ها و قبیله های عجیب
شگفتی های شرق
با داستانهایی از افرادی
که سرشون روی سینشون بود
فقط یک صومعه آنگلوساکسون وجود داره
که به این مشهوره که تمام منابع لاتین
اون داستانها رو داره و اینجاست
مالمزبری در ویلتشر
در مرز وسکس و مرسیا
مکانی با سنتی قدیمی و باستانی از شعر لاتین و بومی
که در خیلیاشون
به اژدهایان هم اشاره شده
و اگه میخواستم یه شرط کوچیک ببندم
حدس میزدم که اینجا بود که داستان
سفر طولانیش رو به پایان رسوند
از دهان آوازخوان ها دست به دست شد
و رسید به قلم یک خطاط
نجات پیدا کردنش یک معجزست
مثل بقیه شعرهای آنگلوساکسون
شگفت انگیزه که فکر کنیم که ریشه میراث ادبیمون
به این شکل نجات پیدا کرد
یک جوهر کمرنگ کاغذ سوخته
گوشه های خرد شده
کلمات رو برای ما حمل میکنند
و خود شعر هم با شعله های آتش به پایان میرسه به همراه جسد بیوولف
که به پرتگاه نزدیک دریا برده میشه
قبیله گیت آماده شدن تا قایق سوزاندن جسد رو آماده کنن
جوشن های درخشان و سپر های جنگی
و کلاه خود درش گذاشتند
و جنازه اربابشون رو گذاشتن وسطش
و از بالا بزرگترین آتش
سوگواری رو روشن کردند شعله های زبانه کشیده
همراه با ناله و گریه تا اینکه قلب قرمز آتش
استخوان ها رو از بین برد
بهشت دود رو قورت داد
این روش عزاداری گیتس ها بود
میگن اون بین همه شاه های دنیا
آروم ترین مرد
سخاوتمند ترین مهربان ترین با مردمش
مشتاق ترین برای افتخار
بیوولف مثل یک جد کافر نجیب
زندگی میکنه و میمیره
اما به همراه اخلاقیات و تقوایی
که نوادگان مسیحیش تحسینش کنند شاه خوبی بود
شاه خوبی بود که با فرزانگی حکومت کرد
و حالا در قرن 21
و با برخورد تمدن ها
این شعر میتونه همچنان باهامون صحبت کنه
با انسان گرایی کافرانش با اصلاح طلبیش
با سخاوت روحش
و هر چقدر هم که فاصلمون باهاش زیاد باشه
باهاش احساس نزدیکی میکنیم
و میتونیم بگیم تا زمانی که
توی این جزایر چیزی به اسم شعر وجود داره بیوولف هم به یاد میمونه
تا وقتی که اژدهایان بیان
در جستجوی بیوولف مترجم: کمال عچرش